Bu çöküş, aslında sadece bir politik çizgi ve onun damgasını vurduğu bir dönemin çöküşü değil, aynı zamanda temel yasası kâr olan kapitalist düzenin çöküşüdür! Kriz, küresel sermayenin merkezinde başladı, domino etkisiyle diğer bölge ve ülkeleri etkilemektedir. Büyük bankalar peş peşe batıyor, kimilerini hükümetler "Kurtarma operasyonuna" tabi tutuyor. Kimilerinin iflas etmelerine göz yumuluyor. Bu çöküş sürecinin nereye kadar varacağını, neler olacağını kimse tam olarak kestiremiyor. Ancak kapitalist-emperyalist merkezlerde yeni arayış ve tartışmalara neden olduğu çok açıktır.

Neo liberal politikalar 1980'lerin başında ADB ve İngiltere'de yürürlüğe girmiş, Türkiye 24 Ocak Kararlarıyla bu kervana katılmış, onları bir dizi Latin Amerika ve Uzak Doğu ülkesi takip etmişti. Bu, aslında, bir bakıma vahşi kapitalizme, sınırsız sömürü ve vurgun döneminin devletler eliyle yeniden düzenlenmesi demekti. "Köpeklerin salındığı, taşların bağlandığı" bir dönemdi bu... İşçi ve emekçilerin sendikasızlaştırılması, taşeronlaştırma, ücretlerin aşağıya çektirilmesi veya dondurulması, işsizlik, süreklileşen yoksulluk; buna karşılık özellikle mali sermeyeninin önündeki her türlü engelin kaldırılması ve sınırsız bir soygun ve vurgun sisteminin küresel çapta kurumlaştırılması, işte bunlar neo liberal saldırganlığının çok kaba bir özetini anlatmaktadır.

Berlin’i ayıranduvarın yıkılışı ve Sovyetler Birliği’nin dağılışı ve göçmesiyle birlikteliberalizmin kesin zaferi ilan edildi. Bunun “Tarihin sonu” olduğu kehanetindebulunanlar (Fukuyama) oldu. Ayrıca emperyalizmin sona erdiğini, 21. Yüzyılınbir “İmparatorluk yüzyılı” olduğunu belirtenler oldu. Küreleşmenin, bir bakıma“Yeni bir dünya düzeni” demek olduğunu ve bunun da savaşlar yerine barışıgetireceğini belirtenler oldu…

Ama bütün buiddiaların, tumturaklı lafların ve değerlendirmelerin ideolojik hegemonyanınetkili birer unsuru olduğu çok geçmeden ortaya çıktı. 2. Emperyalist DünyaSavaşından sonra kurulan iki kutupluluğa ve güç dengelerine dayalı dünyadüzeni, Sovyetlerin yıkılışıyla birlikte yıkılmış, yerini tek kutuplu bir geçişsürecine bırakmıştı. Askeri, politik ve biraz da ekonomik gücüne dayanarak ABD,bu geçiş sürecini kalıcılaştırmak, kendisinin tek ve rakipsiz olduğu bir dünyasistemi, kendi ifadeleriyle “Yeni Dünya Düzeni” kurmak ve 21. Yüzyılı bir ABDyüzyılı haline getirmek için bütün gücünü ve olanaklarını, potansiyelleriniharekete geçirdi…